Tapeدر برابر Storage ، چرا از Tape هنوز استفاده میشود ؟

علیرقم مزایای زیادی که استفاده از دیسک های ذخیره سازی Storeage hpe برای بک آپ گیری دارد ، تولید و ارسال محموله نوار های ذخیره ساز( Tape) در حال افزایش است زیرا برای بسیاری از کسب و کارها نوارهای استوریج ذخیره سازی (Tape) بهترین انتخاب است .

ممکن است شگفت زده شوید اگر بدانید با وجود محبوبیت و مقبولیت استوریج ها ، حجم اطلاعاتی که بر روی نوارها ذخیره میشود رو به افزایش است .

چرا از Tape هنوز استفاده میشود
چرا از Tape هنوز استفاده میشود

برای مثال میبینیم که در سال 2017 ظرفیت نوار LTO بیش از میلیون پتا بایت عرضه شده است . تقریباً 5 برابر بیشتر از ظرفیتی که در سال 2008 عرضه شده . در همان زمان سیستم های ذخیره سازی و بازیابی اطلاعات بدون دخالت Tape به صورت اصل و قاعده تبدیل شده بود .

بسیاری از کارشناسان و متخصصان ذخیره سازی دیسک های ذخیره ساز را هدف اولیه ذخیره سازی و بازیابی اطلاعات معرفی میکردند .

نگاهی اجمالی به معایب و مزایای استفاده از نوار ذخیره ساز :

1- نوار ذخیره ساز (Tape) از دیسک ذخیره ساز (Storage) ارزانتر است . حتی با وجود پیشرفتهایی که عمدتاً در استفاده از دیسک بدست آمده است . نوار هنوز در هر گیگابایت ارزانتر از دیسک است به چند دلیل :

  • قابلیت جدا سازی نوار از دیسک ها
  • امکان خرید هزاران نوار برای دستگاه Tape
  • هزینه بسیار پایین تعمیر و نگهداری

2- طول عمر بیشتر نوار نسبت به دیسک

3- سرعت دسترسی اتفاقی به اطلاعات در دیسک بهتر از نوار است

4- سرعت ذخیره سازی اطلاعات در دیسک بیشتر از نوار است

نوارهای مغناطیسی فضای فیزیکی کمتری را اشغال می‌کنند

با ترکیب این فناوری‌ها امکان خواندن و نوشتن داده‌ها در یک سیستم آزمایشگاهی با تراکم خطی ۸۱۸٫۰۰۰ بیت بر اینچ فراهم شد. (به دلایل تاریخی، مهندسان نواری سراسر دنیا تراکم داده‌ها را به اینچ اندازه می‌گیرند). فناوری جدید می‌تواند ۲۴۶٫۰۰۰ ترک در اینچ را کنترل کند، علاوه بر این واحد نمونه‌ی اولیه هم به تراکم ناحیه‌ی ۲۰۱ گیگابایت بر اینچ مربع رسید.

فرض کنید ۱٫۱۴۰ متر نوار را بتوان در یک کارتریج جای داد (بر اساس کاهش ضخامت واسطه‌های نواری جدید، این مقدار منطقی است) در این صورت تراکم ناحیه‌ای هم‌ارز با ظرفیت ۳۳۰ ترابایت کارتریج است. این یعنی ظرفیت ذخیره‌سازی یک کارتریج برابر است با یک گاری پر از هارد درایو.

در سال ۲۰۱۵، کنسرسیوم ذخیره‌سازی اطلاعات شامل شرکت‌هایی HP، IBM، اوراکل و کوانتوم با همکاری گروه‌های پژوهشی نقشه‌ی راه بین‌المللی ذخیره‌سازی نوار مغناطیسی را منتشر کردند. بر اساس پیش‌بینی آن‌ها تراکم ناحیه‌ای واسطه‌های ذخیره‌سازی نواری تا سال ۲۰۲۵ به ۹۱ گیگابایت بر اینچ مربع خواهد رسید. این روند نشان می‌دهد این میزان تا سال ۲۰۲۸ از ۲۰۰ گیگابایت در اینچ مربع هم بیشتر شود.

مؤلفین این نقشه‌ی راه به آینده‌ی حافظه‌ی نواری امیدوار بودند اما بر اساس تصور برخی،  آن‌ها بیش از حد خوش‌بین هستند. بر اساس آزمایش‌های اخیر رسیدن به مقیاس ذخیره‌سازی ۲۰۰ گیگابایت در اینچ مربع کاملا امکان‌پذیر خواهد شد؛ بنابراین در صورت ثابت ماندن روند توسعه این آمار در کمتر از یک دهه به حقیقت تبدیل خواهد شد.

نوار را می‌توان از آخرین فناوری‌های اطلاعاتی در نظر گرفت که تابع قانون مور است و این قانون را برای دهه‌ی آینده حفظ خواهد کرد نه بیشتر. این روند مزیت هزینه‌ای نوار نسبت به هارد درایو و دیگر فناوری‌های ذخیره‌سازی را افزایش می‌دهد. اگرچه تصور افراد نسبت به نوار، بیشتر در فیلم‌های سیاه و سفید خلاصه شده است، اما استفاده از نوار مغناطیسی در سال‌های آینده همچنان ادامه خواهد داشت. اگرچه به‌ندرت نوار را خارج از حوزه‌ی فیلم‌های سیاه و سفید دیده باشید و برایتان قدیمی باشد، اما آینده‌ی ذخیره‌ سازی به آن وابسته است.